Analiza budowy i zasady działania wtryskarki

Wtryskarka to urządzenie, które łączy w sobie właściwości obróbki cieplnej tworzyw sztucznych i zasadę odlewania ciśnieniowego stopionych metali. Pod koniec lat czterdziestych XX wieku opracowano wstępnie uplastycznioną wtryskarkę ślimakową. Od tego czasu rozwój koncentruje się głównie na wtryskarkach ze wstępnie uplastycznionym ślimakiem, a maszyny dwuślimakowe, typu wydechowego i inne pojawią się po uruchomieniu linii.

W 1980 roku Francja wyprodukowała największą wówczas na świecie wtryskarkę ślimakową o pierwotnej wydajności 170 kg. Od lat 80. XX wieku do ostatnich lat rozwój wtryskarek koncentrował się głównie w kilku obszarach: mianowicie mikroautomatycznym systemie sterowania i różnych urządzeniach pomocniczych w automatyce. Zastosowanie w formowaniu; koordynacja maszyn precyzyjnych i wysokowydajnych układów hydraulicznych; opracowywanie różnorodnych wtryskarek oraz projektowanie wspomagane komputerowo w celu określenia warunków wtrysku do analizy płynięcia plastycznego skomplikowanych kształtów; zastosowania różnych technologii na wtryskarkach.

Zasada działania wtryskarki

Formowanie wtryskowe wykorzystuje właściwości termiczne i fizyczne tworzyw sztucznych w celu dodania materiałów z leja zasypowego do beczki. Beczka jest podgrzewana przez zewnętrzny pierścień grzewczy w celu stopienia materiału. Lufa wyposażona jest w śrubę napędzaną silnikiem o napędzie zewnętrznym. Materiał jest ścinany za pomocą śruby. Pod podwójnym działaniem ślimaka stopniowo uplastycznia się, topi i homogenizuje. Kiedy śruba się obraca, materiał dociska stopiony materiał do łba śruby pod działaniem siły tarcia i ścinania rynny. Jednocześnie śruba znajduje się w materiale Cofa się pod reakcją śruby, dzięki czemu łeb śruby utworzy przestrzeń magazynową, aby zakończyć proces plastyfikacji. Następnie pod działaniem tłoka cylindra ślimak będzie przepuszczał stopiony materiał z komory magazynującej do wnęki formy przez dyszę z dużą prędkością i wysokim ciśnieniem. Po utrzymaniu ciśnienia, schłodzeniu, zestaleniu i ukształtowaniu stopionego materiału we wnęce, formę otwiera się za pomocą mechanizmu zaciskowego, a uformowany produkt jest wyrzucany z formy przez urządzenie wyrzucające.

Analiza składu wtryskarki

Zgodnie z wymaganiami procesu formowania wtryskarka jest modelem o silnej integracji mechatroniki, który składa się głównie z części, części zaciskowych, korpusu, układu hydraulicznego, układu grzewczego, układu sterowania, urządzenia podającego itp.

Obecnie popularne urządzenia do wstrzykiwania do ucha są typu jednocylindrowego i typu dwucylindrowego.

Istnieją dwa rodzaje części z plastyfikacją: typu tłokowego i typu śrubowego. W ciągłym procesie pchania obracającej się śruby tworzywo sztuczne zmienia stan fizyczny i jest wtryskiwane do gniazda formy w stanie stopionym. Dlatego uplastycznione części są głównymi częściami, które uzupełniają homogenizację i plastyfikację oraz realizują ocenę ilościową.