Jakie są rodzaje kruszarek

Kruszarka i jej rodzaj

Typ kruszarki

Kruszarki dzielą się na trzy kategorie w zależności od etapu kruszenia. Są to (i) kruszarka pierwotna, (ii) kruszarka wtórna i (iii) kruszarka trzeciorzędowa. Kruszarka pierwotna odbiera materiały bezpośrednio z kopalni (ROM) po piaskowaniu i po raz pierwszy rozdrabnia wielkość. Urobek kruszarki głównej przesyłany jest do kruszarki pomocniczej, co dodatkowo zmniejsza rozdrobnienie materiału. Podobnie urobek kruszarki wtórnej jest podawany do kruszarki trzeciorzędowej, co dodatkowo zmniejsza wielkość materiału. Przed redukcją do wymaganego rozmiaru niektóre materiały mogą przejść cztery lub więcej etapów kruszenia. Aby ściśle kontrolować wielkość produktu i ograniczać ilość odpadów, stopień rozdrobnienia rozkłada się na wiele etapów.

Kruszarki dzieli się także na podstawie mechanicznego przeniesienia energii kruszenia na materiał. Kruszarki szczękowe, obrotowe i walcowe działają poprzez wywieranie nacisku, natomiast kruszarki udarowe, takie jak kruszarki młotkowe, osiągają kruszenie poprzez zastosowanie sił uderzenia o dużej prędkości.

Istnieje wiele rodzajów kruszarek stosowanych w różnych gałęziach przemysłu. Poniżej podano je.

Kruszarka szczęk

Jako kruszarka pierwotna stosowana jest kruszarka szczękowa. Do zniszczenia materiału wykorzystuje siłę ściskającą. Nacisk mechaniczny uzyskiwany jest poprzez dwie płyty szczękowe kruszarki. Współczynnik redukcji wynosi zwykle 6:1. Kruszarka szczękowa składa się z dwóch pionowych szczęk zamontowanych w kształcie litery V, góra szczęki jest dalej niż dół.

Jedna szczęka pozostaje nieruchoma i nazywana jest szczęką stałą, podczas gdy druga szczęka nazywana jest szczęką wahliwą i porusza się w przód i w tył względem tej szczęki za pomocą mechanizmu krzywkowego lub łączącego. Objętość lub wnęka pomiędzy dwiema szczękami nazywana jest wnęką kruszenia. Ruch wahadłowego pazura może być bardzo mały, ponieważ nie zostanie on całkowicie ściśnięty jednym pociągnięciem. Bezwładność wymaganą do zmiażdżenia materiału zapewnia koło zamachowe z przeciwwagą, które może poruszać wałem, powodując ruch mimośrodowy, co powoduje zamknięcie szczeliny.

Nadawa wchodzi do kruszarki od góry, a bloki pomiędzy blokami są rozbijane. Kruszarki szczękowe to ciężkie maszyny, dlatego muszą być trwałe. Rama zewnętrzna jest zwykle wykonana z żeliwa lub stali. Same szczęki są zwykle wykonane ze staliwa. Wyposażone są w wymienną okładzinę wykonaną ze stali manganowej lub Ni-hard (żeliwo stopowe Ni-Cr). Zwykle obie szczęki pokryte są wymienną wyściółką. Również w niektórych typach tuleję można po pewnym czasie obrócić do góry nogami, wydłużając w ten sposób czas wymiany.

Kruszarka obrotowa

Podstawowa koncepcja kruszarki wirowej jest podobna do kruszarki szczękowej. Składa się z wklęsłej powierzchni i stożkowej główki. Obie powierzchnie są zwykle wyłożone stalą manganową. Wewnętrzny stożek wykonuje lekki ruch okrężny, ale się nie obraca. Ruch ten jest generowany przez urządzenie mimośrodowe. Efekt kruszenia powodowany jest przez wąską szczelinę pomiędzy linią tulei (ruchomą) zamontowaną na centralnym pionowym wale głównym, a tuleją zagłębioną (stała) zamontowaną na ramie głównej kruszarki. Szczelinę otwiera się i zamyka za pomocą mimośrodowego koła znajdującego się w dolnej części wału głównego, co powoduje obrót środka prostopadle do wału głównego. Wrzeciono pionowe może swobodnie obracać się wokół własnej osi.

Materiał przesuwa się w dół pomiędzy dwiema powierzchniami, które są stopniowo kruszone, aż będzie wystarczająco mały, aby wypaść przez szczelinę pomiędzy dwiema powierzchniami. Kruszarka rotacyjna może być stosowana do kruszenia pierwotnego lub wtórnego.

Kruszarka stożkowa

Kruszarka stożkowa składa się z komory kruszącej, stożka kruszącego i mechanizmu operacyjnego. Stożek wbudowany jest w pionowy wał, który od góry jest podparty na łożysku w kształcie misy, a od drugiego końca na mimośrodowym mechanizmie napędowym.

Działanie kruszarki stożkowej jest podobne do kruszarki obrotowej, nachylenie wnęki kruszenia jest mniejsze, a równoległe obszary pomiędzy obszarami kruszenia są większe. Kruszarka stożkowa kruszy materiał poprzez przeciśnięcie materiału pomiędzy mimośrodowo obracającym się wałem głównym (wał główny pokryty jest tuleją ścieralną) a zamkniętym zasypem zagłębionym (zasobnik zagłębiony przykryty jest wnęką manganową lub okładziną misy). Kiedy materiał dostanie się na górę kruszarki stożkowej, zostanie zaklinowany i wciśnięty pomiędzy płaszczem a wykładziną lub wgłębieniem w kształcie misy. Duże kawałki materiału są rozbijane raz, po czym opadają do niższej pozycji (ponieważ są teraz mniejsze), gdzie są rozbijane ponownie. Kontynuuj ten proces, aż kawałki będą wystarczająco małe, aby wpaść przez wąski otwór na dole kruszarki.